Msze Święte

W niedzielę i święta:

8:00

9:00

11:00

16:00

W dni powszednie

18:00

Spowiedź

W dni powszednie

od godziny 17:40


W pierwszy czwartek

od godziny 17:00


W pierwszy piątek

od godziny 15:30

 

 

Pieśń do Świętej Tekli

 

Historia Obrazu św. Tekli



Po wielkim pożarze 1777 roku, kiedy zbudowano nowy kościół w Dobrzycy zmianie uległo także wezwanie kościoła. Do tej pory, to jest do roku 1778 kościół nasz był pod wezwaniem Św. Krzyża i Św. Katarzyny. Po wybudowaniu nowego kościoła Dobrzyca otrzymała nową patronkę Św. Teklę. Dlaczego nastąpiła ta zmiana? W myśl podania powtarzanego przez osoby starsze, którym wersje te podawał ks. dziekan Stanisław Śniatała, w kościele który spłonął w 1777 r. wisiał obraz Św. Tekli. Pożar strawił ściany świątyni tylko do tego miejsca gdzie wisiał wizerunek świętej. Uznano to za cudowny znak i dlatego Św. Teklę przyjęto za patronkę nowego kościoła i parafii.



Kult Św. Tekli istniał już w Dobrzycy przed rokiem 1778 r., świadczą o tym legaty jakie tutejsi dziedzice, a zarazem kollatorzy kościoła czynili na rzecz ołtarza Św. Tekli. Zapisano, ze w roku 1653 Adam Dobrzycki zapisuje 500 złotych polskich na ołtarz Św. Tekli. Świadczy to niezbicie, ze obraz taki mógł w momencie pożaru wisieć w kościele.



Nowy wizerunek Św. Tekli dla głównego ołtarza został namalowany przez malarza Kierblewskieg na polecenie ówczesnego proboszcza ks. Stanisława Łukomskiego, według dostarczonego przez mego "koper- sztychu" - czyli miedziorytu nieznanego nam autorstwa.



Św. Tekla uznawana była podobnie jak Św. Wawrzyniec za chroniącą od ognia. Mieszkańcy Dobrzycy po spaleniu miasta zapewne szukali Jej ochrony przed następnymi pożarami.



W ołtarzu głównym wg zamówień ks. Stanisława Łukomskiego, nad wielkim obrazem patronki kościoła miał się znajdować obraz Św. Wawrzyńca. Nie wiemy czy został on namalowany, a następnie wskutek zmiennych kolei losu uległ zniszczeniu, a może plan pierwotny został zmieniony przez ks. Łukomskiego, bo dziś nad wizerunkiem Św. Tekli znajduje się piękny barokowy obraz Chrystusa w cierniowej koronie. Po wybudowaniu kościoła ówczesny proboszcz starał się o uzyskanie relikwii Świętej Męczennicy. W listopadzie 1790 nadeszły relikwie z Rzymu. Odpust Św. Tekli obchodzony uroczyście w dniu 23.IX zatwierdził papież Pius VII wydanym brewe z 6 maj a 1817 r.



Historia św. Tekli



Co wiemy o Św. Tekli? Według kazań ks. Piotra Skargi "Tekla błogosławiona była rodem z Ikonium miasta Likaoni, w którym nauczał Paweł Święty. Ona, między innymi nie tylko w Chrystusa wierzyła, ale też za radą apostolską wiekuiste dziewictwo swe Chrystusowi Oblubieńcowi nieśmiertelnemu poświęciła". Uważana była za uczennicę Św. Pawła z Tarsu. Pochodziła z zamożnej, znakomitej rodziny pogańskiej zamieszkałej w Ikonium, w Azji Mniejszej. Słynęła z urody i mądrości. Otrzymała staranne wykształcenie. Zaręczona została z młodzieńcem ze znakomitego rodu - Thamyrem.



W tym samym czasie pomiędzy rokiem 45 a 50 po Chrystusie "przybył do Ikonium Święty Paweł z Barnabą, aby opowiadać Ewangelię świętą". Tekla słuchała nauk Pawła i stała się zwolenniczką jego nauki. Po przyswojeniu jego nauk postanowiła przejść na chrześcijaństwo i z rąk jego otrzymała chrzest święty i ślubowała dziewictwo.



Zerwała wszelkie więzy łączące ją z poprzednim życiem, wyrzekła się szczęścia jakie jej zapewniał majątek, uroda i połączenie się węzłem małżeńskim. Rodzice, a szczególnie matka usiłowali ją odwieść od tego zamiaru, lecz nie dało to rezultatu. "Przygotowana na walkę niezadrżała przed Thamyrem, gdy ją prześladował, widząc że chce ją przemocą spowodować do zmiany postanowienia, uciekła z domu i podążyła za Pawłem w nadziei, że ten jej obmyśli bezpieczne schronienie". Wysłano za nią pogoń i sprowadzono ją do domu rodziców, którzy postawili ją przed sądem i oskarżyli o to, że wyparła się wiary przodków. Przed sądem zeznała uroczyście, że jest i pozostanie chrześcijanką. Sąd skazał ją na spalenie na stosie, lecz gdy wprowadzono ją na stos spadł wielki deszcz i ugasił ogień.



Następnie została wydana na pożarcie dzikim zwierzętom. Wypuszczono lwy "lecz zwierzęta Bogu lepiej niźli ludziom posłuszne dotknąć ją nie śmiały". Sędzia jednak nie zrezygnował z wykonania wyroku, kazał wykopać wielki dół wodą napełniony "w który wężów i inne gadziny jadowite napuszczono. Gdy Ją w dół pchano - sama do niego wskoczyła, lecz gady nie uczyniły jej żadnej krzywdy". Gdy i ten wyrok nie został wykonany, na następny dzień kazał sędzia przywiązać Teklę pomiędzy dwa woły "żeby roztargana być od nich na części mogła". Lecz skoro rozpuszczono woły wszystkie powrozy popękały, woły uciekły "a panna bez żadnego obrażenia została". Widząc to sędzia zawołał Teklę do siebie i zapytał: "Ktoś ty jest, czemu żadna bestia szkody uczynić ci nie może?"



Odpowiedziała: "jestem niewolnicą Boga żywego". Sędzia usłyszawszy to wydał taki wyrok: "Teklę pobożną sługę bożą wolną czynię".



Tekla udała się do Seleucji, gdzie za miastem, na zboczu góry zbudowała szałas z chrustu i gałęzi, wiodła żywot pustelniczy pełen umartwień. Nauczała pogan, nawracając ich na wiarę chrześcijańską. Umarła w końcu I w. n. e. mając lat 90.



Wszystkie te kaźnie, na które skazana została Św. Tekla są przedstawione w sposób symboliczny na obrazie Św. Tekli w Dobrzycy. Widzimy tu palący się ogień i ciemne chmury na niebie, jest lew leżący u stóp Świętej, z boku wół i pełzające żmije.

Copyright © 2017 Parafia Rzymsko - Katolicka p.w. Świętej Tekli

Parafia Rzymsko - Katolicka p.w. Świętej Tekli

ul. Rynek 6

63-330 Dobrzyca

Tel: 0-62 741 30 10

poczta@parafia-dobrzyca.pl