Msze Święte

W niedzielę i święta:

8:00

9:00

11:00

16:00

W dni powszednie

18:00

Spowiedź

W dni powszednie

od godziny 17:40


W pierwszy czwartek

od godziny 17:00


W pierwszy piątek

od godziny 15:30

 

| Historia | Wyposażenie |

Historia kościoła parafialnego p.w. św. Tekli w Dobrzycy



Pierwsza wzmianka pisana o kościele parafialnym w Dobrzycy, który wtedy był pod wezwaniem św. Krzyża i św. Katarzyny pochodzi z roku 1364. Wtedy to wymieniony jest Hanko (Jan) jako pleban dobrzycki. Kościół ten był budowlą drewnianą, przetrwał do roku 1545 kiedy spłonął podczas pożaru miasta.



W 1547 roku ówczesny właściciel Maciej Dobrzycki odbudowuje kościół. W wielkim ołtarzu tego kościoła umieszczony był krucyfiks dużych rozmiarów: Chrystus pomalowany w naturalnych kolorach ze srebrną cierniową koroną, również srebrną zapaską koło bioder. Ołtarz malowany był na kolor biały, częściowo detale snycerskie były złocone. Znajdowały się tu dwa boczne ołtarze: pierwszy Matki Boskiej, a drugi św. Anny. W 1730 roku ówczesny właściciel Dobrzycy Aleksander Gorzeński, który był także proboszczem tutejszej parafii, remontuje kościół i wzbogaca go o dwa ołtarze. Pomiędzy ołtarzem głównym a ołtarzem św. Anny wzniesiono ołtarz na cześć św. Katarzyny, natomiast pomiędzy wielkim ołtarzem, a ołtarzem Najświętszej Marii Panny ołtarz poświęcono św. Józefowi



W 1777 roku wielki pożar strawił miasto i kościół. 
Już w następnym roku (1778) ówczesny proboszcz ks. Stanisław Łukomski z kollatorem Augustynem Gorzeńskim - ówczesnym właścicielem Dobrzycy przystępuje do budowy nowego kościoła. Ponieważ dziedzic miał zamiar stawiać cegielnię, a pierwsze cegły przeznaczyć na kościół, postanowiono zbudować kościół tymczasowy, drewniany bez fundamentów, obliczony na około 30 lat. Niestety kollator sterany w służbie ojczyzny, a majątek nadszarpnięty znacznie na cele społeczne dziedziczyli Turnowie.



W roku 1823, za proboszcza Jabłczyńskiego, Hellena Turno kazała wyremontować wieżę, położyć nowy dach, obić cały kościół tarcicami, dać nowe przycieśla oraz wzmocnić wewnętrznie



Kolejnego remontu dokonano za ks. Bobowicza wyłącznie z dochodów plebańskich. Położono nowe szkudły na dachu, a wieżę pokryto blachą.



W roku 1906 objął parafię ks. Stanisław Śniatała. Kościół wprost wołał o ratunek. Jako najpilniejszą wykonano więc reparację dachu. Równocześnie gromadzono fundusze i materiały na generalny remont. Wybuchła wojna 1914 - materiały zarekwirowano, fundusze topniały w dewaluacji. Trzeba było zaczynać od nowa. Wreszcie w maju 1923 roku rozpoczęto remont. Kościół dźwignięto na fundamenty z kamienia. Wymieniono zmurszałe belki, kozły, łaty, podłogę i posowę. Dano nową małą wieżę, pokryto blachą dużą i założono nowe gonty. W pracach pomagali parafianie, a właścicielka majątku - Stanisława Czarnecka - z obowiązku kollatorskiego partycypowała w kosztach. W latach 1931 - 1938 ks. Śniatała przeprowadził remont wewnętrzny kościoła. Kasetonowano sufit, ściany obito deszczułkami, witrażowano okna, malowano wnętrze.



Kolejny remont kościoła miał miejsce za ks. Zygmunta Mikołajczyka (1952 - 1970). Pokryto dach nowymi szkudłami, zbudowano podcień u głównego wejścia, zrekonstruowano organy. Ks. Mikołajczyk jako ogrodnik hobbysta pięknie urządził otoczenie kościoła i pobudował figurę Matki Boskiej



Po śmierci ks. Mikołajczyka zarządcą parafii został ks. Henryk Buchalski. Po latach peregrynacji przyzwolono na remont, zapewne dlatego, że już władza ludowa wyraźnie zaczynała się chwiać. Było to pamiętnego 20 maja 1982 roku, a zezwolenie wydał Urząd Gminy w Dobrzycy!!!
Ksiądz Proboszcz, który w międzyczasie nakupił już wiele drewna i innych materiałów budowlanych, oraz potrzebnych maszyn i urządzeń, natychmiast rozpoczął roboty. Nadzorował je budowniczy Ryba z Wałkowa, a do pracy przystąpiła cła parafia. Zaczęto od ściany zachodniej. Przybudowano tu nową zakrystię, dzięki czemu bryła kościoła wydłużyła się o 3,70 m. Usunięto ścianę starej zakrystii. Rozbierano ściany, podłogę, chór i dawano nowe drewno. Wprost z zegarmistrzowską pracą było przesunięcie wieży. Bryłę kościoła przecięto i na rolkach przeciągnięto na nowe fundamenty o 6m ku rynkowi. Dnia 3 września 1983 roku odbyło się poświęcenie kościoła. Dokonał go biskup Etter. W dniu 5 maja 2001 roku zmarł proboszcz parafii ks. Kanonik Henryk Buchalski. Ks. Biskup Stanisław Napierała dekretem datowanym na 27 maja 2001r. Po 14 latach pasterzowania w Wielowsi przeniósł ks. Andrzeja Szczeszyńskiego do parafii św. Tekli w Dobrzycy.
Dzięki staraniom ks. Szczeszyńskiego i ofiarności parafian, a także byłych mieszkańców Dobrzycy, którzy opuścili już swoje gniazdo rodzinne, a jednak sentymentem związani są z nasza miejscowością, ks. Proboszcz był w stanie dokonać odnowienia wnętrz kościoła.



Władze konserwatorskie, zarówno świeckie jak i duchowne, wyraziły zgodę na konserwację wnętrz i prowadziły stały nadzór nad przebiegiem prac renowacyjnych. Artysta Mirosław Stopikowski, który podjął się tego trudu, był wskazany przez władze duchowne. Prace renowacyjne rozpoczęte w lipcu 2003 roku przywracały dawny blask i koloryt całemu kościołowi, a więc: ołtarzom, ambonie, chrzcielnicy i drodze krzyżowej. Z inicjatywy ks. Proboszcza wyposażono kościół w żyrandole i kinkiety boczne harmonizujące z barokowym wnętrzem naszej świątyni.



Obecne Wyposażenie Kościoła



Po spaleniu kościoła w 1777r. Ówczesny proboszcz ks. Stanisław Łukomski przystąpił do odbudowy świątyni. Dzięki gorliwym zabiegom proboszcza w miejsce spalonego stanął nowy drewniany kościół już w 1778r. Budowla została przeorientowana tzn. zmieniono wejście do kościoła lokując je od Rynku (strona wschodnia), a ołtarz główny umieszczono na stronie zachodniej kościoła. Akcję budowy kościoła rozpoczął ksiądz Łukomski od sprzedaży uratowanych sreber kościelnych, na którą dostaje pisemną zgodę Kurii Biskupiej w Poznaniu dnia 8 stycznia 1778r. Kościół miał być wykończony do końca lipca. Wystrój nowego kościoła powierzony został Franciszkowi Eytnerowi z Kalisza - budowa ołtarzy, ambony, chrzcielnicy i konfesjonałów, a także prospekt organowy i Krucyfiks na belce ołtarzowej. Prace malarskie wykonuje Augustyn Kierblewski. Miał on wymalować dla wszystkich trzech ołtarzy pięć nowych obrazów, a dwa dawniejsze na "zasuwy" odnowić. W umowie wymieniony jest obraz św. Tekli wg kopersztychu podanego przez ks. Łukomskiego i św. Wawrzyńca do ołtarza głównego, św. Katarzyny - zasuwa do ołtarza głównego, wzorowana na starym obrazie. Obraz św. Anny i MB Różańcowej. Odnowione obrazy to św. Józef i św. Antoni.



glownymOłtarz Główny - powstał w roku 1780, styl rokokowy odnawiany był kilkakrotnie, w 1938r. przez Taranczewskiego i w 1954r. W 1938 dawna kolorystyka została zamalowana, ołtarz uzyskał kolor biały ze złoceniami. Ołtarz jest architektoniczny, z parami kolumn i pilastrów ustawionych ukośnie.
W restabulum obraz św. Tekli, który zasłania obraz MB Częstochowskiej. Na bokach dwie duże figury świętych Piotra i Pawła. Między kolumnami dwie mniejsze figury przeniesione z ołtarza św. Anny, jedna z nich to św. Joachim drugi św. nieznany. Zwieńczenie w formie szczytu z ćwierćkolistymi spływami z obrazem Chrystusa Boleściwego. Jest to obraz pochodzący z XVII w. odnowiony w 1854r. o czym świadczy napis na odwrocie, do roku 1954 posiadał nałożoną koronę jak i srebrną sukienkę, a obok obrazu wisiały srebrne wrota co świadczy o tym, że obraz cieszył się specjalnym kultem. Po odnowieniu w 1954r. zyskał wygląd taki jak obecnie

 

annamOłtarz św. Anny - wykonany został w roku 1781 w restabulum, ujętym w pilastry z dekoracją rocaille w miejsce kapiteli, stoją figury św. Stanisława i Jana Chrzciciela. Obie figury są wcześniejsze o cechach XVII wiecznych - sztywny prosty układ postaci. Biskup z pastorałem, św. Jan z księgą. Figury odrestaurowano w 1992r. przywracając im pierwotną polichromię. W zwieńczeniu obraz św. Jana Nepomucena, pochodzi z II poł. XVIII w., malowany w stylu barokowym, zamiast aureoli nad głową zamieszczono wieniec ciemnożółtych gwiazd.

 

mb1

 

 

 

 

 

 

Ołtarz MB Różańcowej - wykonany w 1781r. odnowiony w 1938r. i 1954r. Obraz MB Różańcowej w profilowanej ramie z bogatym ornamentem rocaille ujęty jest w pilastry, na tle których znajdują się figury św. Dominika i św. Katarzyny Sieneńskiej. Obraz św. Trójcy pochodzi z I poł. XVII w. U dołu dwie postacie świętych w strojach polskich - są to św. Kryspin św. Kryspinian (patroni tkaczy). 

 

 

chrzcielnicamChrzcielnica - również wykonana przez Eytnera o znacznych wartościach artystycznych pochodzi z 1783r., w stylu rokokowym jest chrzcielnicą przyścienną. W części dolnej misa chrzcielna schowana w rodzaj sarkofagu z figurą Baranka leżącego na księdze z siedmioma pieczęciami, wyżej architektoniczna kompozycja ujęta w zawieszone draperie podtrzymywane przez putta. W środku figura św. Jana Chrzciciela. W zwieńczeniu wśród obłoków aniołek z trąbą.

 

 

 

 

 

 

 

 

ambonamPo przeciwnej stronieAmbona przyścienna wykonana w 1783r. w stylu rokokowym, ośmioboczna z elementami rocaille. W zaplecku kompozycja ujęta w draperie zawieszone na sznurze zwieńczone elementem rocaille podtrzymywanym przez aniołki. Po środku płaskorzeźba: Chrystus w łodzi nad nim gołębica w promieniach. W zwieńczeniu aniołek na obłokach 



 

 

 

 

 

 

 

Zachowały się rachunki jakie ks. Łukomski płacił snycerzowi Franciszkowi Eytnerowi. Ceny ołtarzy wynosiły: "czerwonych złotych dziewięćdziesiąt, tj. obrączkowych, albo monetą dobrą płatnych w pięciu ratach do tego pszenicy wiertli cztery". Czerwone złote obrączkowe to inaczej dukaty, w przeliczeniu na złote srebrne wynosiło to około 1450zł. Z tym samym majstrem ugodził się 26 września 1782r. ks. Proboszcz na zrobienie ambony i chrzcielnicy: "do św. Jana Chrzciciela, od roboty płaci 450 złotych i wiertel pszenicy. Dodatkowo dostarcza majster ramę do zasłony monstrancji za jeden wiertel żyta". Czwartego kwietnia następnego roku zamówił ks. Łukomski cztery konfesjonały za cenę 160zł. Dzięki odnowieniu ołtarzy, chrzcielnicy, ambony i nadaniu im stonowanej kolorystyki oraz wyeksponowaniu ołtarza głównego, który swą dekoracją ubogaca prezbiterium całość wystroju kościoła ukazuje swą jednorodność i niepowtarzalność rzadko spotykaną w wystroju starych drewnianych kościołów. Całości dopełnia prospekt organowy wykonany również przez Franciszka Eytnera.

 

Copyright © 2017 Parafia Rzymsko - Katolicka p.w. Świętej Tekli

Parafia Rzymsko - Katolicka p.w. Świętej Tekli

ul. Rynek 6

63-330 Dobrzyca

Tel: 0-62 741 30 10

poczta@parafia-dobrzyca.pl